Shërimi i umetit dhe kthimi i krenarisë që kishte !

Fjalë që duhet shkruar me ngjyrë ari

Muhamed Nasirudin el Albani Allahu e mëshiroftë ka thënë:

“Shërimi i këtij umeti dhe kthimi i krenarisë së tij si dhe ngritja e shtetit (islam të pastër) nuk ka rrugëzgjidhje tjetër pos të fillohet me dy fjalë të shkurta që do i bëjë: Pastrim dhe Edukim, e që është e kundërt me thirrjet e grupimeve të ndryshme të cilat insistojnë të ngritin shtet islam me pretendimet e tyre që të marrin pushtetin, qoftë marrja e pushtit me rrugë paqësore që po i quajnë: zgjedhje të lira, apo me rrugët të gjakderdhjes, si grushtet ushtarak apo protesta të përgjakshme apo të tilla.

Themi kjo nuk është rruga e ngritjes së shtetit islam në tokat islame, rruga e vetme është ajo Profetike, që (që i Dërguari sal-lAllahu alejhi ve sel-lem) thirri në Meke ashtu siç e dini për trembëdhjetë vite, pastaj e vazhdoi thirrjen në Medine, pasi që kishte pastruar pasuesit e tij të cilët i besuan dhe ishin burra që nuk u frikësuan për asgjë pos Allahut, atëherë filloi me vendosjen e themeleve të shteti islam, -e siç thotë një fjalë e urtë historia përsëritet- nuk ka rrugë zgjidhje tjetër dhe jam shumë i bindur at që them, gjithashtu edhe praktika aktuale qysh prej një shekulli është indikatori(indeksi) më i mirë se nuk ka zgjidhje tjetër për realizimi e një rilindje islame të pastër, e që mbështetja e vetme e ngritjes së shtetit islam është realizimi i këtyre dy objektivave:

Pastrim: e që është për qellim(pastrimi) dija e pastër (larg shirkut, larg bidateve, larg besëtytnive).

Edukim: e që njeriu të jetë i edukuar me dije të pastër me Kuran dhe Sunet. ( Silseletu el Huda ven Nur nr: 188)

(përshtatje)

Postuar tek Metodologji, Uncategorized | Lini një koment

A ESHTE MARTESA FARZ APO SUNET?

Pyetje:
A është martesa Farz apo Sunet?

Përgjigje:
Kjo(Martesa) është Farz (obligim). Martesa është, sipas besimit tim, Farz (obligim) dhe jo vetëm një Sunet (i rekomanduar).

Shejh el-Albani (rahimahullah)

Silsilat ul-Huda ua-n-Nur – Kaseta Nr. 224, Pyetja #21.

Postuar tek Pyetje dhe përgjigje | Lini një koment

VEPRA E SINQERTE DHE KUR PRANOHET AJO

Pyetje:Kur është një veper salih (e drejtë) apo kur pranohet një veper?

Përgjigje:Kur një veper është e mirë dhe e dëshiruar mund të njihet nga Kur’ani dhe Sunneti. Që një veper (nga All-llahu) të pranohet, duhen përmbushur dy kushte:

Së pari, vepra duhet të bëhet me nijetin për ta bërë këtë vetëm për All-llahun (Ikhlas).

Së dyti, vepra duhet të jetë në përputhje me Kur’anin dhe Sunnetin.

Nëse njëra nga këto kushte nuk plotësohet, vepra nuk është i drejtë dhe nuk dëshirohet. Allahu thotë: “… Kush tani shpreson takimin me Zotin e vet, duhet të veprojë me drejtësi (salih) dhe të mos bashkohet me askënd në shërbim të Zotit të tij (Atij).” (Surja El-Kahf: 110).Allahu azze ue xhel ka urdhëruar që vepra duhet të jetë salih. Kjo do të thotë se ajo duhet të përputhet me Sunetin. Ai pastaj theksoi se duhet vetëm të kërkojë sinqerisht prej Tij dhe të mos bashkoj(adhurimin) asgje me Të (Allahun).Ibn Kethiri, rahimahullah, ka thënë: “Këto dy kushte janë shtyllat kryesore që një veper të pranohet. Vepra duhet t’i drejtohet sinqerisht vetëm Allahut dhe duhet të jetë në përputhje me Sunetin e Profetit salallahu alejhi ue selem (duhet të bëhet ashtu siç bëri ai salallahu alejhi ue selem).” Fjalë të ngjashme i ka thene edhe Kadi Ijadi.

Shejh Albani, rahimahullahNga libri “Tevesul”, botimi i parë.

Postuar tek Akide | Lini një koment

Imam Albani për ateistët

Pyetesi
Çfarë është ateizmi dhe cili është gjykimi fetar në lidhje me të?

Shejh Albani:
Ateizmi është mohimi i diinit (fesë).

Pyetesi:
Dhe vendimi?

Shejh Albani:
Vendimi për këtë është se ata (ateistët) do të jenë përgjithmonë në xhehennem.

Shejh Albaani, rahimahullah

Nga një regjistrim audio i shejh Albanit

Postuar tek Akide | Lini një koment

VËNIA E UNAZËS SË FEJESËS

Origjina e saj është nga një zakon i hershêm i të krishterëve, ku dhêndrri unazên së pari e ka vendosur tek maja e gishtit të madh të nuses, e ajo ka thênë: Me emrin e Atit, pastaj e ka vênë tek gishti tregues i saj, e ajo ka thênë: Me emrin e të Birit, pastaj e ka vendosur tek maja e gishtit të mesëm, e nusja thotë: Me emrin e Shpirtit të Shenjtë, dhe kur të thotë: Amin, ia vendos tek gishti ku qëndron stabil unaza!

Burimi: (Adabuz Zifaf fq.133).
Shejh Albani, rahimehullah

Hoxhë Zejd Haziri

Postuar tek Uncategorized | Lini një koment

Të këshilloj me të njëjtat gjera me të cilat e kam këshilluar veten time

Shejkh Ebū Islām Ṣāliḥ Ṭāhā, Allahu e mëshiroftë ka thënë:, “Një ditë pasi fala namazin e sabahut në xhaminë time, shkova në shtëpinë e shejkh Albanit, Allahu e mëshiroftë dhe si zakonisht e gjeta atë në bibliotekën e tij. Pasi mbaroi dhënien e përgjigjeve pyetjeve të cilat i kisha parashtruar i thashë: “Sheikh, dua të më këshillosh me këshillë të veçantë (që të jetë e veçantë vetëm për mua).

Ai më tha: “Të këshilloj me të njëjtat gjera me të cilat e kam këshilluar veten time- Vetes ia kam venë detyrë tre gjera: Të punoj me atë që di aq sa të kem mundësi; të mos shikoj se çfarë kanë njerëzit e tjerë dhe që të mos them diçka për të cilën nesër duhet të bej ndonjë shfajësim.”

Ḥayātus-Suʿadā, p. 22.

Përktheu: Ebu Ensarij Avni Tahir Xhemajli

Postuar tek Këshilla nga shejh Albani | Lini një koment

Shejh Albani dhe xhihadi i tij ne Palestine

“Më 1948, shejh Nasiri (Albani) e kishte pregaditur veten pêr ta mbrojtur Kudsin, dhe kishte marrë pjesë në Palestinë e ishte falur në Mesxhidil Aksa, dhe pastaj e kishin angazhuar si #murshid fetar i ushtrisê saudite”.

_________________

1- Zuhejr Shavish, rahimehullah (Siretun Atireh Li Shejh Albani, revista Furkan 115).
2-Rihleti Ila Nexhd, Albani (e pabotuar).
3-esSelefijjun ve kadijetu Filistin, Mesh’Hur Hasen fq.36.

Hoxhe Zejd Haziri

Postuar tek Metodologji | Lini një koment

Mendimi i shejkh Albanit, rahimehullah, rreth përvetësimit së rukjes si zanat/profesion

Nuk transmetohet diç e saktë nga Pejgamberi, alejhis selam, nga muhabetet e fundit qe po i dëgjojmë nga ata qe kane përvetësuar zanatin e rukjes për te goditurit (me mësysh, siher..). Unë mendoj se përhapja e këtij zanati nuk është prej sheriatit (fesë), as nga afër e as nga larg. Përkundrazi, unë e konsideroj këtë nga risitë (shpikjet), sepse ata që e kanë përvetësuar këtë zanat; te sinqertit e tyre thonë: (Unë kam për qellim shpërblimin, kurse të tjerët duan dynjanë (shpërblimin e saj) por jo Ahiretin.

I pari, hyn në gjërat e shpikura që i Dërguari, alejhis selam ka ndaluar prej tyre, me ndalim te përgjithshëm, sikurse fjala e tij “Kujdes (largohuni) nga gjerat e shpikura, sepse çdo shpikje është bidat (risi ne Fe), e çdo risi është devijim, e çdo devijim të çon në zjarr”.

Andaj, marrja e këtij zanati si afrim te Allahu i madhërishëm, na mjafton ta kuptojmë atë si Bidat se ajo nuk ekzistonte tek brezat e parë (sahabet, tabiinet..etj.), dhe nga këtu apelojmë se 《Çdo e mirë është në pasimin e selefit, kurse çdo e keqe është ne shpikjet e të mëvonshmëve》.

Kurse (te dytët), nëse kanë për qellim arritjen e dynjasë dhe tubimin e saj, atëherë padyshim se kjo është zanat josheriatik, sepse te tillët -me këtë qellim dynjaje- që e përvetësojnë këtë zanat nuk ndalen tek kufijtë e sheriatit. Pra, nuk mjaftohen vetëm me lexim, gjë e cila është e njohur, dhe s’ka nevojë për shpjegim: sepse ndodh që të përdorin goditje të rënda (ndaj të sëmurit), saqë ka arritur çështja që të përdorin edhe rrymën…dhe…dhe…dhe…e tjera…

Pastaj, është edhe zinxhiri tek rukjegjiu, saqë në këtë zanat kanë hyrë edhe gjynahqarët, mëkatarët e mëkataret e shumë te tjerë…

Përktheu: hoxhë Zejd Haziri (FB)

Postuar tek Uncategorized | Lini një koment

Vdekja e shejkh Albanit (Allahu e mëshiroftë)

Nga shejkh Abdulmuhsin el-Abad

Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit!

Të gjitha falënderimet dhe lavdërimet i takojnë Allahut, Krijuesit të Gjithësisë. Paqja dhe shpëtimi i Allahut qoftë mbi robin e Tij dhe profetin tonë Muhamed, mbi familjen dhe shokët e tij. E më pas:

Para se të fillojmë mësimin, dëshirojmë të përmendim thënien e të dërguarit të Allahut, një hadith autentik të cilin e transmeton Abdilah ibn Amr ibn al-As, Allahu e mëshiroftë,  

” Allahu nuk e merr diturinë, duke e marrë nga gjokset e njerëzve, por Allahu e merr diturinë duke i marrë dijetarët.”

Ky hadith tregon rëndësinë e dijës dhe pozitën e lartë të dijetarëve, vdekja e të cilëve (nënkupton) marrjen e diturisë. Vërtetë se Allahu nuk e merr diturinë duke e nxjerr atë nga zemrat e njerëzve, që do të thotë se dikush që ka pasur dituri papritmas nuk e ka më atë dituri, por Ai e merr diturinë me vdekjen e dijetarëve.  Dhe Ai,  صلى الله عليه و سلم  ka thënë: “Dijetaret janë trashëgimtarë të pejgamberëve. Pejgamberët nuk kanë lenë trashëgimi as dinarë dhe as dërhemë, por kane lënë dije, prandaj kush e merr atë, ka një fat te madh.”

Kjo është pozita e dijetareve. Profeti i përshkroi ata si trashëgimtarë të profetëve. Dhe sa trashëgimi e bekuar, trashëgimia e diturisë së dobishme, dituri ligjvënëse e bazuar në Librin e Allahut dhe Sunetin e të dërguarit, sepse kjo është dije a vërtetë, dija e Librit të Allahut dhe Sunetit.

Vdekja e dijetareve siç dihet dhe siç ka ardhur nga disa thënie të njerëzve të dijes, është humbje e madhe për muslimanët (sidomos) nëse ata janë dijetarë tek të cilët njerëzit i parashtrojnë çështjet e tyre, përfitojnë prej tyre, janë ata (dijetarët) të cilët i këshillojnë (njerëzit), atëherë kjo vërtetë është një humbje e madhe për ta. Dhe ajo që ndodhi mbrëmë ishte vdekja e një dijetari të madh, një dijetari të njohur të hadithit, dijetari Muhamed Nasuridin el Albani, Allahu e mëshiroftë dhe e faltë atë.

Vërtetë se ai ishte një dijetar i madh, dijetar i njohur i hadithit dhe ai bëri një përpjekje dhe punë të madhe duke i shërbyer në shërbim të sunetit dhe hadithit të të dërguarit të Allahut, صلى الله عليه و سلم , duke i sqaruar burimet e haditheve dhe librave ku ai i shpjegon nivelin e haditheve autentike dhe atyre të dobëta.

Prej atyre librave është edhe ky libër të cilin ne jemi duke e studiuar tani, e që është Suneni i Ebu Davudit, në këtë libër dhe libra të tjerë shihet arritja e tij për të përcaktuar se cilat (hadithe) janë  autentike e cilat janë të dobëta.

Përpjekjet e tij ishin të jashtëzakonshme dhe shërbimi i tij ndaj sunetit është mjaft i njohur, nxënësi i dijes nuk mundet pa iu kthyer librave të tij sepse në to ka dije të begatshme. Vdekja e një dijetari të këtillë, në të vërtetë është një fatkeqësi për muslimanët.

E lusim Allahun e Madhërishëm i cili merr dhe jep, ti kompensojë muslimanët me të mira dhe tu garantoj myslimaneve suksese nga e cila rrjedh lumturia e tyre dhe tu garantoj nxënësve të dijes sukses në arritjet e tyre dhe në kërkimin e diturisë dhe të kuptuarit (e drejt). Vërtetë se Allahu i Madhërishëm është më Bujari.

Veprat e tij janë të njohura dhe të shumta, dhe ju nuk do gjeni shumë librari pa librat e tij sepse ato janë me qindra, disa janë të gjata, disa janë të ngjeshura dhe disa janë të ndërmjetme.

Si përfundim, vdekja e dijetareve të ngjashëm me këtë dijetar konsiderohen një humbje e madhe për muslimanët.         

E lusim Allahun ti kompensojë muslimanët me të mira dhe tu garantoj nxënësve të dijes sukses në arritjet e tyre dhe në kërkimin e diturisë dhe të kuptuarit (e drejt). Vërtetë se Allahu i Madhërishëm është më Bujari.

Ai Allahu e mëshiroftë, kishte disa mendime të cilat ne i konsiderojmë të  gabuara, megjithatë ato janë të vockla në krahasim me begatinë e mendimeve të sakta dhe mirësinë me të cilën ai erdhi, me dobitë ndaj myslimaneve duke i shërbyer sunetit të Mustafait. Çështjet për të cilat ne mendojmë se ai ka gabuar janë nga ixhtihadi i tij dhe ai do të shpërblehet për ixhtihadin e tij. Megjithatë kjo nuk i jep askujt të drejtën të nënvleftësoj diturinë dhe kontributin e tij. Vërtetë se ai ishte nga dijetaret e kësaj kohe i cili i shërbeu sunetit të të dërguarit të Allahut.

Në gjysmën e parë të këtij viti, 1420 hixhri, muslimanët humben para tij një dijetar të madh, një Rabani. Kështu e vlerësojmë ne atë dhe ne nuk e lavdërojmë askënd me tepër se Allahun, e ai është shejhku eminent Abdulaziz bin Baz, Allahu e mëshiroftë. Pra, në muajin e parë të kalendarit hixhri, vdiq dijetari eminent Abdulaziz bin Baz, Allahu e Mëshiroftë, ndërsa në gjysmën e dytë të këtij viti vdiq dijetari i hadithit, shejkh Muhamed Nasuridin el Albani. Allahu e mëshiroftë.  Dhe në mes të këtyre dy vdekjeve ishte vdekja e Shejkh Atije Muhamed Salim, Allahu e mëshiroftë. Pra ne gjatë këtij viti i humbëm këta dijetar.

E lusim Allahun e Madhërishëm t’i fal ata, tua fal gabimet dhe t’ua rris gradat! Vërtetë se ne i konsiderojmë këta dy dijetarë (Albanin dhe Bin Bazin) nder dijetaret e mëdhenj të cilët kishin interesim dhe vendosmëri prej të cilëve na erdhën shumë begati për Islamin dhe muslimanët.

Përktheu: Ebuensarij Avni ibn Tahir Xhemajli

Burimi: https://youtu.be/pr0cHFDHX8g

Postuar tek Të tjerët për Imam Albanin | Lini një koment

THIRRËSIT SI PUNONJËS SOCIAL

THIRRËSIT SI PUNONJËS SOCIAL

Gjithmone kam qene i mendimit se hoxhallaret apo imame qe merren me ndarjen e thaseve me miell jane punonjes sociale dhe s’e kane vendin ne xhami. Nata eshte e gjate (sic vepronin selefet) per kedo qe deshiron te ndihmoje ndonje nevojtar.

Shejh Albani (Allahu e meshirofte!): “Kemi pare shume prej vellezerve, thirrja e te cileve eshte e ngritur mbi bazen e thirrjes per tek Kurani dhe Suneti, e ne vecanti teuhidi, qe te angazhohen me projekte bamiresie ne vend qe te vazhdojne thirrjen e tyre. Thirrje, ne sherbim te se ciles ata vune vetet e tyre. Nisur nga kjo, nuk mendojme se nxenesit e dijes duhet te angazhohen me ceshtje te tilla, te cilat konsiderohen prej gjerave vullnetare dhe jo prej obligimeve.”

“El-Huda uen-Nur” (778)

Unejs Sheme

 

Postuar tek Metodologji, Të ndryshme | Lini një koment