A bën që myslimani t’i braktisë fraksionet e fitnet e kohës sonë dhe të merret vetëm me veten e tij?

A bën që myslimani t’i #braktisë_fraksionet_e_fitnet_e_kohës_sonë dhe të merret vetëm me veten e tij?

Shejh: Muhamed Nasirud-din El-Albani (Allahu e mëshiroftë)

Pyetësi: Nuk janë të panjohura për ju fitnet e kësaj kohe – pastaj i numëroi ato – dhe tha: “A bën që myslimani të izolohet?

Çfarë mendoni për fjalën e më të Lartit: “O besimtarë, ruajeni veten tuaj!” (El-Maide, 105).

Dhe a është e tillë edhe fjala e Profetit (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) drejtuar Hudhejfes:

“Braktisi të gjitha ato fraksione…”?

Shejh Albani (Allahu e mëshiroftë): Kjo pyetje përmban disa pyetje, kështu që po filloj me të parën. Cila ishte ajo?

Pyetësi: “A bën që myslimani të izolohet…?”

Shejhu: Pikë së pari myslimani ndryshon sipas imanit të tij, pastaj kohës dhe vendit ku ai jeton. Kështu, ai që ka besim të fortë dhe nuk frikohet për veten se do të devijoj në akiden apo sjelljen e tij, atëherë më mirë për të është që të përzihet me myslimanët dhe të mos i braktisë ata.

Fjala e Profetit (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem), të cilën e përcjellin Tirmidhiu dhe të tjerët, është tekst i prerë rreth kësaj meseleje. Nga Abdullah bin Umeri (radijAllahu anhuma) përcillet se, i Dërguari i Allahut (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) ka thënë:

“Besimtari që përzihet me njerëz dhe duron ndaj lëndimeve të tyre është më i mirë se ai që nuk përzihet me ta dhe nuk duron ndaj lëndimeve të tyre.”

Ajo që e plotëson përgjigjen paraprake, ku thamë se çështja ndryshon sipas besimit të myslimanit, pastaj kohës dhe vendit ku ai jeton, është se në Sahih-un e Buhariut, Muslimit dhe në libra të tjerë, shënohen hadithe në të cilat tregohet se njeriu më i mirë në kohën e fitneve është ai që ka një tufë dhenë dhe largohet nga njerëzit në ndonjë grykë mali.

Hanë e pinë nga to, i ruan njerëzit nga sherri i tij dhe ruhet nga sherri i tyre. Kjo është gjatë kohës së fitneve.

S’ka dyshim se koha e fitneve ndryshon për nga numri i madh apo i pakët i tyre (fitneve), andaj meseleja kthehet tek këqyrja e imanit të besimtarit.

Andaj, siç edhe thamë më lartë, ai që ka besim të fortë dhe nuk frikohet se do të devijojë në akiden, adhurimin dhe sjelljen e tij, atëherë më mirë për të është që të rrijë me njerëz.

S’do mend se kur ai rri me ta, do t’i urdhërojë për kryerjen e veprave të mira, do t’i ndalojë nga të këqijat, do t’i këshillojë, e gjëra të tjera të kësaj natyre. Kjo do të jetë më e mirë për të sesa të izolohet nga njerëzit dhe ta shpëtojë vetëm veten e tij.Kjo sa i përket pyetje së parë.

Pyetja e dytë?

Pyetësi: Rreth fjalës së Allahut të Lartësuar: “O besimtarë, ruajeni veten tuaj! Ai që është i humbur nuk mund t’ju dëmtojë, nëse jeni në rrugë të drejtë.” (El-Maide, 105).

Shejhu: Shpjegimin e këtij ajeti e gjejmë po ashtu në koleksionet e sunetit, si dhe në Musnedin e imam Ahmedit, ku shënohet se një ditë Ebu Bekri (radijAllahu anhu) u mbajti fjalim njerëzve dhe u tha:

“O njerëz! Ju nuk po e shpjegoni këtë ajet ashtu si duhet. E kam dëgjuar Profetin (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) duke thënë:

“O njerëz! Urdhëroni për kryerjen e veprave të mira dhe ndaloni nga veprat e liga, e, kur veproni kësisoj, atëherë ai që është i humbur nuk mund t’ju dëmtojë, nëse jeni në rrugë të drejtë.”

Pra, kuptimi i ajetit nuk është: braktisni njerëzit e “futni këmbët në ujë të freskët” (apo siç thuhet tek ne “rri nën hije”, sh.p.) dhe as mos urdhëroni për të mirë e mos ndaloni nga e keqja!

Jo, kur të urdhëroni për të mirë dhe kur të ndaloni nga e keqja dhe njerëzit nuk u përgjigjen, atëherë ai që është i humbur nuk mund t’ju dëmtojë, nëse jeni në rrugë të drejtë.

Dhe prej udhëzimit tuaj të plotë është që kur ju të shihni ndonjë të keqe e pengoni atë dhe kur të shihni ndonjë gjë që kërkon urdhër (për të vepruar), ju urdhëroni për të mirë, e kështu radhazi.

Kjo ishte sa i përket pyetjes së dytë.

Pyetësi: Pyetja e tretë ndërlidhet me hadithin e Hudhejfes (radijAllahu anhu): “Braktisi të gjitha ato fraksione…”?

Shejhu: Ky hadith ndërlidhet plotësisht me realitetin tonë sot.

Domethënë: kur myslimanët të përçahen në grupe, parti e fraksione dhe secili të kapet me fanatizëm pas xhematit dhe partisë së tij, atëherë, duke qenë se kjo është gjendja, myslimanit nuk i lejohet të përfshihet në asnjërën prej këtyre grupimeve, përpos një grupi të vetëm, nëse gjendet, grup ky që ka imam (udhëheqës), të cilit myslimanët ia kanë dhënë besën.

Kështu, ai duhet të jetë me këtë grup dhe me këtë palë. Ndërsa, nëse nuk ekziston xhemat që ka imam dhe të cilit myslimanët ia kanë dhënë besën, atëherë ai i braktis të gjitha ato grupime. Mirëpo kjo s’do të thotë që ai të izolohet në maje të malit; jo, por ka kuptimin që të mos ketë partishmëri ndaj ndonjë pale kundër tjetrës.

Ky është qëllimi i hadithit të Hudhejfes (radijAllahu anhu).

“Silsiletul-huda uen-nur” (kaseta nr. 760)

Përktheu: Petrit Perçuku

Postuar tek Metodologji | Lini një koment

Muslimanët nuk e pranojnë këshillën

Shejh Albani, rahimehullah tha:

“Fatkeqësisht, shpirtat e shumë muslimanëve janë bërë faraoneske mendjemëdhenjë, nuk e pranojnë këshillën, veç kush do Allahu!”

.Muteferrikat 291.

Postuar tek Citate | Lini një koment

Shërimi i umetit dhe kthimi i krenarisë që kishte !

Fjalë që duhet shkruar me ngjyrë ari

Muhamed Nasirudin el Albani Allahu e mëshiroftë ka thënë:

“Shërimi i këtij umeti dhe kthimi i krenarisë së tij si dhe ngritja e shtetit (islam të pastër) nuk ka rrugëzgjidhje tjetër pos të fillohet me dy fjalë të shkurta që do i bëjë: Pastrim dhe Edukim, e që është e kundërt me thirrjet e grupimeve të ndryshme të cilat insistojnë të ngritin shtet islam me pretendimet e tyre që të marrin pushtetin, qoftë marrja e pushtit me rrugë paqësore që po i quajnë: zgjedhje të lira, apo me rrugët të gjakderdhjes, si grushtet ushtarak apo protesta të përgjakshme apo të tilla.

Themi kjo nuk është rruga e ngritjes së shtetit islam në tokat islame, rruga e vetme është ajo Profetike, që (që i Dërguari sal-lAllahu alejhi ve sel-lem) thirri në Meke ashtu siç e dini për trembëdhjetë vite, pastaj e vazhdoi thirrjen në Medine, pasi që kishte pastruar pasuesit e tij të cilët i besuan dhe ishin burra që nuk u frikësuan për asgjë pos Allahut, atëherë filloi me vendosjen e themeleve të shteti islam, -e siç thotë një fjalë e urtë historia përsëritet- nuk ka rrugë zgjidhje tjetër dhe jam shumë i bindur at që them, gjithashtu edhe praktika aktuale qysh prej një shekulli është indikatori(indeksi) më i mirë se nuk ka zgjidhje tjetër për realizimi e një rilindje islame të pastër, e që mbështetja e vetme e ngritjes së shtetit islam është realizimi i këtyre dy objektivave:

Pastrim: e që është për qellim(pastrimi) dija e pastër (larg shirkut, larg bidateve, larg besëtytnive).

Edukim: e që njeriu të jetë i edukuar me dije të pastër me Kuran dhe Sunet. ( Silseletu el Huda ven Nur nr: 188)

(përshtatje)

Postuar tek Metodologji, Uncategorized | Lini një koment

A ESHTE MARTESA FARZ APO SUNET?

Pyetje:
A është martesa Farz apo Sunet?

Përgjigje:
Kjo(Martesa) është Farz (obligim). Martesa është, sipas besimit tim, Farz (obligim) dhe jo vetëm një Sunet (i rekomanduar).

Shejh el-Albani (rahimahullah)

Silsilat ul-Huda ua-n-Nur – Kaseta Nr. 224, Pyetja #21.

Postuar tek Pyetje dhe përgjigje | Lini një koment

VEPRA E SINQERTE DHE KUR PRANOHET AJO

Pyetje:Kur është një veper salih (e drejtë) apo kur pranohet një veper?

Përgjigje:Kur një veper është e mirë dhe e dëshiruar mund të njihet nga Kur’ani dhe Sunneti. Që një veper (nga All-llahu) të pranohet, duhen përmbushur dy kushte:

Së pari, vepra duhet të bëhet me nijetin për ta bërë këtë vetëm për All-llahun (Ikhlas).

Së dyti, vepra duhet të jetë në përputhje me Kur’anin dhe Sunnetin.

Nëse njëra nga këto kushte nuk plotësohet, vepra nuk është i drejtë dhe nuk dëshirohet. Allahu thotë: “… Kush tani shpreson takimin me Zotin e vet, duhet të veprojë me drejtësi (salih) dhe të mos bashkohet me askënd në shërbim të Zotit të tij (Atij).” (Surja El-Kahf: 110).Allahu azze ue xhel ka urdhëruar që vepra duhet të jetë salih. Kjo do të thotë se ajo duhet të përputhet me Sunetin. Ai pastaj theksoi se duhet vetëm të kërkojë sinqerisht prej Tij dhe të mos bashkoj(adhurimin) asgje me Të (Allahun).Ibn Kethiri, rahimahullah, ka thënë: “Këto dy kushte janë shtyllat kryesore që një veper të pranohet. Vepra duhet t’i drejtohet sinqerisht vetëm Allahut dhe duhet të jetë në përputhje me Sunetin e Profetit salallahu alejhi ue selem (duhet të bëhet ashtu siç bëri ai salallahu alejhi ue selem).” Fjalë të ngjashme i ka thene edhe Kadi Ijadi.

Shejh Albani, rahimahullahNga libri “Tevesul”, botimi i parë.

Postuar tek Akide | Lini një koment

Imam Albani për ateistët

Pyetesi
Çfarë është ateizmi dhe cili është gjykimi fetar në lidhje me të?

Shejh Albani:
Ateizmi është mohimi i diinit (fesë).

Pyetesi:
Dhe vendimi?

Shejh Albani:
Vendimi për këtë është se ata (ateistët) do të jenë përgjithmonë në xhehennem.

Shejh Albaani, rahimahullah

Nga një regjistrim audio i shejh Albanit

Postuar tek Akide | Lini një koment

VËNIA E UNAZËS SË FEJESËS

Origjina e saj është nga një zakon i hershêm i të krishterëve, ku dhêndrri unazên së pari e ka vendosur tek maja e gishtit të madh të nuses, e ajo ka thênë: Me emrin e Atit, pastaj e ka vênë tek gishti tregues i saj, e ajo ka thênë: Me emrin e të Birit, pastaj e ka vendosur tek maja e gishtit të mesëm, e nusja thotë: Me emrin e Shpirtit të Shenjtë, dhe kur të thotë: Amin, ia vendos tek gishti ku qëndron stabil unaza!

Burimi: (Adabuz Zifaf fq.133).
Shejh Albani, rahimehullah

Hoxhë Zejd Haziri

Postuar tek Uncategorized | Lini një koment

Të këshilloj me të njëjtat gjera me të cilat e kam këshilluar veten time

Shejkh Ebū Islām Ṣāliḥ Ṭāhā, Allahu e mëshiroftë ka thënë:, “Një ditë pasi fala namazin e sabahut në xhaminë time, shkova në shtëpinë e shejkh Albanit, Allahu e mëshiroftë dhe si zakonisht e gjeta atë në bibliotekën e tij. Pasi mbaroi dhënien e përgjigjeve pyetjeve të cilat i kisha parashtruar i thashë: “Sheikh, dua të më këshillosh me këshillë të veçantë (që të jetë e veçantë vetëm për mua).

Ai më tha: “Të këshilloj me të njëjtat gjera me të cilat e kam këshilluar veten time- Vetes ia kam venë detyrë tre gjera: Të punoj me atë që di aq sa të kem mundësi; të mos shikoj se çfarë kanë njerëzit e tjerë dhe që të mos them diçka për të cilën nesër duhet të bej ndonjë shfajësim.”

Ḥayātus-Suʿadā, p. 22.

Përktheu: Ebu Ensarij Avni Tahir Xhemajli

Postuar tek Këshilla nga shejh Albani | Lini një koment

Shejh Albani dhe xhihadi i tij ne Palestine

“Më 1948, shejh Nasiri (Albani) e kishte pregaditur veten pêr ta mbrojtur Kudsin, dhe kishte marrë pjesë në Palestinë e ishte falur në Mesxhidil Aksa, dhe pastaj e kishin angazhuar si #murshid fetar i ushtrisê saudite”.

_________________

1- Zuhejr Shavish, rahimehullah (Siretun Atireh Li Shejh Albani, revista Furkan 115).
2-Rihleti Ila Nexhd, Albani (e pabotuar).
3-esSelefijjun ve kadijetu Filistin, Mesh’Hur Hasen fq.36.

Hoxhe Zejd Haziri

Postuar tek Metodologji | Lini një koment

Mendimi i shejkh Albanit, rahimehullah, rreth përvetësimit së rukjes si zanat/profesion

Nuk transmetohet diç e saktë nga Pejgamberi, alejhis selam, nga muhabetet e fundit qe po i dëgjojmë nga ata qe kane përvetësuar zanatin e rukjes për te goditurit (me mësysh, siher..). Unë mendoj se përhapja e këtij zanati nuk është prej sheriatit (fesë), as nga afër e as nga larg. Përkundrazi, unë e konsideroj këtë nga risitë (shpikjet), sepse ata që e kanë përvetësuar këtë zanat; te sinqertit e tyre thonë: (Unë kam për qellim shpërblimin, kurse të tjerët duan dynjanë (shpërblimin e saj) por jo Ahiretin.

I pari, hyn në gjërat e shpikura që i Dërguari, alejhis selam ka ndaluar prej tyre, me ndalim te përgjithshëm, sikurse fjala e tij “Kujdes (largohuni) nga gjerat e shpikura, sepse çdo shpikje është bidat (risi ne Fe), e çdo risi është devijim, e çdo devijim të çon në zjarr”.

Andaj, marrja e këtij zanati si afrim te Allahu i madhërishëm, na mjafton ta kuptojmë atë si Bidat se ajo nuk ekzistonte tek brezat e parë (sahabet, tabiinet..etj.), dhe nga këtu apelojmë se 《Çdo e mirë është në pasimin e selefit, kurse çdo e keqe është ne shpikjet e të mëvonshmëve》.

Kurse (te dytët), nëse kanë për qellim arritjen e dynjasë dhe tubimin e saj, atëherë padyshim se kjo është zanat josheriatik, sepse te tillët -me këtë qellim dynjaje- që e përvetësojnë këtë zanat nuk ndalen tek kufijtë e sheriatit. Pra, nuk mjaftohen vetëm me lexim, gjë e cila është e njohur, dhe s’ka nevojë për shpjegim: sepse ndodh që të përdorin goditje të rënda (ndaj të sëmurit), saqë ka arritur çështja që të përdorin edhe rrymën…dhe…dhe…dhe…e tjera…

Pastaj, është edhe zinxhiri tek rukjegjiu, saqë në këtë zanat kanë hyrë edhe gjynahqarët, mëkatarët e mëkataret e shumë te tjerë…

Përktheu: hoxhë Zejd Haziri (FB)

Postuar tek Uncategorized | Lini një koment