Shpërblimi i veprës së mirë shkon edhe për prindërit

Shpërblimi i veprës së mirë shkon edhe për prindërit

Pyetje: Ai që bën hatme Kuranin, a shkon shpërblimi edhe për prindërit e tij?

Përgjigje: Unë mendoj se çdo punë e mirë që bëhet nga fëmiu i mirë, shpërblimi shkon edhe për prindërit e tij, dhe në këtë çështje ka pajtueshmëri nga të gjithë dijetarët sa di unë, duke u bazuar në disa argumente, ndër to është ajeti: “dhe se njeriu do të ketë vetëm atë për të cilën ka punuar” (Sureja Nexhm:39), dhe kur këtij ajeti ia shtojmë edhe fjalën e Pejgamberit (salallahu alejhi ve selem): “Fitimi më i mirë është fitmi që njeriu e fiton me dorën e vet, ndërsa fëmijët tuaj janë fitim i juaji”, prandaj përderisa fëmiu është fitim i prindërve, atëherë çdo vepër e mirë e tyre konsiderohet fitim i prindërve. Por ajo që më duket mua nga disa hadithe që flasin për sadakanë, nëse fëmiu me veprën e mirë i përfshinë në nijet edhe prindërit, atëherë kjo është më e dobishme për ta sesa në rast se nuk do ti përfshinte ata në atë nijet. Pra, pa marë parasyshë a i përfshinë ata në nijet apo jo, ata do ta kenë shpërblimin, por nëse ata i veçon në nijetin e tij, atëherë kjo është më e mirë për ta me lejen e Allahut

(Imam Albani)

marrur nga Jeton Bozhlani FB

Postuar te Pyetje dhe përgjigje, Të ndryshme | Lini një koment

Imam Albani në namazin e teravive

Imam Albani në namazin e teravive

Shejh Muhamed Ijd el Abasi kur është pyetur në lidhje me adhurimin e shejh Albanit, ka thënë: Ishim që namazin e teravive e falnim me disa prej vëllezërve tanë. Shejh Albani na printe si imam dhe e falte me ne namazin duke e zgjatur atë rreth tre orë duke praktikuar gjatë namazit sunetet e tij me përpikmëri të madhe.

E zgjaste rukunë dhe sexhden, saqë rukuja shkonte deri 8-9 minuta, dhe kur ulej ndëmrjet dy rekateve i kërkonke falje Allahut dhe i përmendte Atë.

Një herë prezantoi shejh Ali Khashan dhe iu afrua shejhut për ta pyetur për një çështje, ndërsa shejhu i tha atij: “Tani është koha e adhurimit dhe nuk është koha e dijes.”

“El Imam el Albani durusun ue meuakifu ue iberun”

Burimi: Shejkh Muhammed Nasiruddin El Albani FB
Postuar te Fikhu, Fragmente nga jeta e shejh Albanit, Të ndryshme | Lini një koment

“Dëshira për tu shfaqur të thyen shpinën”

“Dëshira për tu shfaqur të thyen shpinën”

Thote Shejkh Ebu Islami (Salih Taha) njeri prej njerezve me te afert te Shejkh Albanit (Allahu e meshirofte) :

“Shejhu (Allahu e mëshiroftë) ruhej shumë nga dëshira për tu shfaqur apo përmendur dhe nga udhëheqja e mexhliseve. Ai gjithmonë thoshte se “Dëshira për tu shfaqur të thyen shpinën”. Një ditë përmenda përpara tij sinqeritetin dhe thashë : – Shejhu ynë, mendoj se sinqeriteti është sekreti i shpëtimit. Më tha : – Të lumtë Ebu Islam!

Nga ndodhitë që përmenden per të, në këtë temë, është se dikush e kishte ftuar Shejhun për vizitë në shtëpinë e tij, dhe e shpalli këtë në media. Për këtë shkak u mblodhën një numër shumë i madh njerëzish për të parë Shejhun dhe për ta dëgjuar. Por kur shejhu mori vesh këtë gjë refuzoi të shkonte atje. Më vonë e pyeta Shejhun e nderuar për shkakun e mos shkuarjes së tij dhe më tha: – “Dëshira për tu shfaqur të thyen shpinën”
Atëherë, në çfarë gjendje jemi ne – o nxënës të dijes – me sinqeritetin tone?! Prandaj ruajuni nga dëshira për tu shfaqur dhe nga udhëheqja e mexhliseve. Sinqeriteti – o nxënës të dijes – është sekreti i shpëtimit. Dijeni se njerëzit nuk do t’iu bëjnë aspak dobi para Allahut!”

Udha e Besimtareve FB

Postuar te Fragmente nga jeta e shejh Albanit, Të ndryshme | Lini një koment

Sunetet që lihen pas dore gjatë muajit të Ramazanit

Sunnetet që lihen pas dore gjatë muajit të Ramazanit

Shejkhul Imam Albani
Silsiletul-Huda uen-Nur, kaseta nr. 590


Pyetje: A mundet shejkhu të na japë disa fjalë dobie për muajin e bekuar të Ramazanit, në këtë rast të shkëlqyerë?

Shejkhul-Albani, Allahu pastë mëshirë ndaj tij, tha: “Allahu Subhanehu ue Teala thotë në Kurëanin Fisnik:
“O ju që besoni! Agjërimi është urdhëruar për ju ashtu sië u qe urdhëruar edhe atyre përpara jush, kështu që ju të bëheni të devotshëm (mutekun).” [Suretul-Bekare, 183]

…………………. (shejhu i nderuar fletë për vleren e këtij muaj të bekuar….. dhe pastaj vazhdon duke thënë…. )

“Duke shtuar më tej në këtë fjalë, unë shpresoj se ju do të i kushtoni vëmendje disa cështjeve të cilat me të vërtetë janë lënë pas dore nga pjesa më e madhe e muslimanëve të zakonshëm dhe gjithashtu nga ata që kanë dije.
Është një hadith i cili shpesh është lënë pas dore për shkak të një hadithi tjetër, sepse pjesa më e madhe e njerëzve janë të paaftë që të bëjnë bashkimin në praktikë dhe në zbatimin midis tyre.
Dhe ky hadith është thënia e tij, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, ku thotë: “Umeti im do të vazhdojë të jetë në mirësi për aq kohë që ata shpejtojnë që ta qelin agjërimin dhe ta vonojnë syfyrin.”
Këtu, pra, u përmenden dy cështje, dhe ato janë lënë pas dore nga pjesa më e madhe e njerëzve, dhe ato janë: shpejtimi në qeljen e agjërimit dhe vonimi i syfyrit.

Sa për lënien pas dore të cështjes së parë, e cila është shpejtimi në qeljen e agjërimit, në mendimin e disa njerëzve kjo kundërshton një tjetër hadith, i cili është thënia e tij, sal-Allahu alejhi ue sellem, ku thotë: “Umeti im do të vazhdojë të jetë në mirësi për aq kohë që ata shpejtojnë për ta falur Akshamin.” Këtu tani kemi dy urdhra që të shpejtohet me dy qështje. Kështu që u duket disa njerëzve se ne nuk mund të shpejtojmë që tëi kryejmë të dyja ato së bashku. Por bashkimi midis urdhrit për të shpejtuar ëeljen e agjërimit dhe urdhri për të shpejtuar faljen e namazit të Akshamit është një qështje shumë e thjeshtë. Është dicka të cilën Profeti ynë, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e bëri të qartë për ne nëpërmjet veprës dhe praktikës së tij. Kështu që ai, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e qelte agjërimin me tri hurma. Ai hante tri hurma (arabe). Pastaj ai falte namazin e Akshamit, pastaj ai hante përsëri nëse kishte nevojë që të hante vaktin e darkës.

Por sot ne biem në dy kundërvajtje:
Fillimisht ne vonojmë ezanin nga koha e tij e ligjshme. Pastaj pas këtij vonimi vjen një tjetër vonim, i cili është ai që ne ulemi për të ngrënë, përveë një pakice njerëzish të cilët janë të zellshëm dhe e falin namazin e Akshamit në xhami. Por shumica e njerëzve presin derisa ata të dëgjojnë ezanin, dhe pastaj ata ulen për të ngrënë njësoj sikur po hanë drekë, apo vaktin e darkës, e jo sikur po qelin agjërimin e tyre. Kështu që ezani në ditët e sotme ë në pjesën më të madhe të tokave Islame, për fat të keq, dhe më duhet ta them jo vetëm në Jordani, dhe e kam ditur këtë nga shqyrtimi, në pjesën më të madhe të tokave Islame ë ezani për Akshamin thirret pas kohës që i takon, dhe arsyeja për këtë është se ne e kemi braktisur ndjekjen dhe zbatimin e gjykimeve Islame, dhe në vend të tij ne jemi mbështetur në përllogaritjet astronomike. Ne mbështetemi tek orari i (kalendarëve).

Por këto orare bazohen mbi përllogaritjet astronomike të cilat e llogarisin tokën sikur të jetë një nivel i vetëm i rrafshët, ndërsa realiteti është se toka, veqanërisht toka jonë (Jordaneze), ndryshon, duke ndryshuar midis ultësirës së luginave dhe lartësisë së maleve. Kështu që nuk është e saktë që të jepet një kohë e vetme e cila të mbulojë bregun, rrafshet, dhe malet. Jo! cdo pjesë e tokës ka kohën e vet. Prandaj kushdo që është i aftë në vendin e tij ku banon, në qytetin e tij apo në fshatin e tij, që ta shikojë diellin me sytë e tij, dhe në cfarëdo kohe që ai do të perëndojë, ajo është shpejtimi për të cilin ne jemi urdhëruar në thënien e tij, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, të cilën ne sapo e përmendëm: “Umeti im do të vazhdojë të jetë në mirësi për aq kohë që ata shpejtojnë që ta qelin agjëriminë”. Dhe Profeti, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, ishte i kujdesshëm që ta zbatonte këtë Sunet dhe të ua mësonte atë të tjerëve, dhe në zbatimin e tij.

Sa për mësimin e tij, ai, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, ka thënë në hadithin e transmetuar nga Bukhariu në Sahijhun e tij (nr.1554.): “Nëse nata shfaqet nga kjo anëë, dhe ai bëri me shenjë kah lindja, ëdhe dita ka kaluar që këtejë, dhe ai bëri me shenjë kah perëndimi, ëdhe dielli ka perënduar, atëherë agjërimi i agjëruesit është i qelur.”
Cfarë do të thotë së “agjërimi i agjëruesit është i qelurë” Do të thotë që ai ka hyrë në gjykimin se ai duhet ta mbyllë agjërimin. Kështu, pra, që vjen gjykimi i mëparshëm ku i Dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, inkurajoi shpejtimin e qeljes së agjërimit, dhe i Dërguari, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e zbatonte këtë, madje edhe kur gjendej në udhëtim.

Eshtë transmetuar në Sahihun e Bukhariut (n.1955) se Profeti, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e urdhëroi njërin nga shokët e tij që tëi përgatiste iftarin. Dije, ai iu përgjigj: “O i Dërguari i Allahut, është ende ditë para nesh.” Që do të thotë: drita e diellit; sado që ai kishte perënduar, drita e tij ishte ende e qartë në perëndim. Kështu që i Dërguari, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, nuk iu përgjigj asaj cfarë tha ai, porse ai ia ritheksoi atij urdhrin për të përgatitur iftarin. Dhe transmetuesi i hadithit që tha “Ne mund të shohim dritë para neshë, domethënë drita e ditës, drita e diellit, e kur ne e qelëm agjërimin tonë, ka thënë: “Nëse ndonjëri prej nesh do të kishte hipur mbi devenë e tij ai do ta kishte parë diellin.”

Dielli u ul prej këtu, dhe i Dërguari, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e urdhëroi njërin nga Sahabët që tëi përgatiste iftarin. Pse? Që të shpejtonte në mirësi: “Umeti im do të vazhdojë në mirësi për aq kohë që ata shpejtojnë të qelin Agjëriminë” Kështu që, ajo që është e rëndësishme, është që ne të vërejmë se Iftari që është ligjëruar që të shpejtohet duhet të bëhet me pak hurma. Pastaj ne duhet që të shpejtojmë që të falim namazin. Pastaj pas kësaj mund të ulen e të hanë sa kanë nevojë. Kjo është qështja e parë për të cilën unë desha tëju rikujtoja, dhe është ajo se si të bashkosh dy qështje për të cilat Profeti, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, na urdhëroi që të shpejtojmë në kryerjen e tyre. I para është urdhri për të shpejtuar qeljen e agjërimit dhe i dyta është urdhri për të shpejtuar faljen e namazit të Akshamit. Dhe iftari duhet të bëhet me disa hurma, sië gjendet në Sunet, dhe nëse hurmat nuk janë të mundshme, atëherë me disa gllënjka ujë, pastaj namazi duhet të falet në xhami me xhemat.

Pastaj cështja tjetër për të cilën unë dua tëju rikujtoj është ajo që gjendet në hadithin e mëparshëm: “ëdhe ata e vonojnë syfyrinë”.
Që do të thotë: ajo që kërkohet këtu është e kundërta me rastin e iftarit. Pra ai, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, na urdhëroi që të shpejtojmë kryerjen e iftarit, por sa për syfyrin, ai duhet të vonohet. Por ajo ëfarë ndodh sot është krejtësisht e kundërt me këtë, pasi shumë njerëz e hanë syfyrin e tyre para shfaqjes së sabahut (Fexhr) mbase një orë (më para). Kjo nuk është e duhur. Kjo është në kundërshtim me Sunetin e treguar nga thëniet e Profetit, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, dhe nga praktika e tij. Kështu që Sahabët e Profeti, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e linin Syfyrin aq vonë, saqë ndonjëri prej tyre e dëgjonte Ezanin dhe ai ishte ende duke ngrënë. Ai e vononte syfyrin.

Dhe ajo që kihet për qëllim këtu me thirrjen është thirrja e dytë (ezani i dytë). Nuk është thirrja e parë, të cilin ata gabimisht e quajnë ezani për mbylljen (Imsakun). Ne duhet ta dimë se nuk ka argument për të quajturit e ezanit të parë ezan i mbylljes (Imsaku).
Vërtet, është një hadith i saktë i transmetuar prej Profetit, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, i cili tregon lehtësinë që ka dhënë Islami, i cili duhet llogaritur si një nga parimet e Islamit, për të cilin muslimanët janë krenarë, vecanërisht në lidhje me cështjen e agjërimit, pasi Allahu Azze ue Xhel e përfundoi ajetin e agjërimit me thënien e Tij:
“Allahu dëshiron lehtësim për ju, dhe Ai nuk dëshiron që tëi bëjë gjërat të vështira për ju.” Dhe prej këtij lehtësimi është thënia e tij, sal-Allahu alejhi ue sel-lem: Nëse ndonjëri prej jush dëgjon thirrjen për në namaz (Ezanin) dhe ena gjendet në dorën e tij, atëherë le të mos ta lërë atë derisa ai të plotësojë nevojat e tij prej saj.ë
Nëse ndonjëri prej jush dëgjon thirrjen për në namaz dhe ena e tij që mban ushqim, qoftë ai qumësht, pije, ujë, ëdo gjë që një person mund të marrë për syfyr, dhe ai dëgjon ezanin, atëherë ai nuk duhet të thotë: Tani ushqimi është i ndaluar nga ezani që dëgjohet nga personi i cili ka ngrënë mjaftueshëm. Nuk është e lejuar më për të që të konsumojë më, qoftë ajo pije, apo fruta, kur ai ka ngrënë. Kurse sa për atë që dëgjon Ezanin dhe ai ende nuk ka marrë atë që i nevojitet prej ushqimit dhe pijes, atëherë i Dërguari, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e bëri atë të lejuar për të. Ai tha qartë, me një gjuhë të qartë e elokuente: Nëse ndonjëri prej jush dëgjon thirrjen për namaz dhe ena gjendet në dorën e tij, atëherë le të mos e lëshojë ai atë derisa ai të plotësojë nevojën e tij prej saj këto cfarë ka ngrënë.

Ezani i dytë është kur ne duhet ta mbyllim, dhe kjo është thënë qartë në Kurëan, pasi Allahu Azze ue Xhel thotë:
“Dhe hani e pini derisa peri i bardhë i agimit të bëhet i qartë tek ju nga peri i zi i natës.”
Të ngrënit, pra, bëhet e ndaluar në fillimin e kohës së namazit të Sabahut (Fexhr). Nuk ka ndarje mes këtyre të dyjave. Nuk ka ndalim nga ushqimi dhe pija për një ëerek ore, apo më pak se aq, apo më tepër se aq, para fillimit të kohës së namazit të sabahut aspak, sepse namazi hyn kur shfaqet agimi i vërtetë, dhe ushqimi bëhet i ndaluar për agjëruesin kur shfaqet agimi i vërtetë. Nuk ka ndarje mes këtyre të dyjave aspak.

Prandaj gjendet në hadithin në të cilin kanë rënë dakord Bukhariu dhe Muslimi, në hadithin e Abdullah Ibn Umer Ibnul-Khattab, radij-Allahu anhuma, se Profeti, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, ka thënë: “Mos të ju mashtrojë ezani i Bilalitë , domethënë ezani i parë, ë ësepse ai e thërret ezanin me qëllim që të zgjojë personin që po fle, dhe personi që dëshiron të hajë syfyr le të hajë. Pra hani e pini derisa Ibn Ummu Mektum të thërrasë ezanin.”

Ibn Ummu Mektum, dhe emri i tij ishte Amr, ishte një burrë i verbër dhe ishte ai për të cilin zbriti thënia e Allahut Subhanehu ue Teala: Ai u vrenjt dhe u kthye, ngase atij i erdhi i verbëri e deri në fund të ajeteve. Ai thërriste ezanin e dytë, ezan i cili nënkupton që ngrënia bëhet. Si mund ta thërriste ezanin kur ai ishte i verbërë. Kjo është një pyetje e cila natyrisht ndodh tek disa njerëz.

Ibn Umm Mektum ngjitej mbi ëatinë e xhamisë dhe ai sëmund ta shihte agimin, por ai priste derisa të kalonte dikush që e kishte parë agimin. Kështu që kur ndonjëri e shikonte se agimi ishte shfaqur dhe është përhapur përgjatë horizontit, ata i thoshin atij, ëështë mëngjes, është mëngjes.ë Pastaj ai e thërriste ezanin. e ndaluar dhe që është koha për namazin e Sabahut.

Ju do të vini re këtu se ezani i Amr Ibn Umm Mektum ishte pasi që agimi të ishte shfaqur dhe që ishte parë nga njerëzit kur ata ecnin nëpër rrugë. Kështu që kur i thuhej atij, ëështë mëngjes, është mëngjesë, ai e thërriste ezanin. Për rrjedhojë, ka liri tek kjo ëështje, përderisa muezini do të vonohet të thërrasë Ezanin derisa ai të dëgjojë njerëzit tëi thonë atij, ëështë mëngjes, është mëngjes.ë Dhe për më tepër i Dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, ka thënë: ëNëse ndonjëri prej jush dëgjon thirrjen për namaz dhe ena është në dorën e tij, atëherë le të mos e lëshojë ai atë derisa ai të plotësojë nevojën e tij prej saj.ë Allahu Azze ue Xhel foli vërtetësisht kur Ai tha në fund të atyre ajeteve që flasin për agjërimin:
“Allahu dëshiron lehtësim për ju, dhe Ai nuk dëshiron që tëi bëjë gjërat të vështira për ju.”
dhe, “Që ju të plotësoni numrin, të madhëroni Allahun për atë se u udhëzoi dhe që të falënderoni.”

Prandaj prej Fikëhut që duhet të kritikohet, dhe i cili është në kundërshtim me këtë Sunet, është që një person të thotë: Nëse dikush dëgjon ezanin dhe ka ushqim në gojën e tij, atëherë ai duhet ta pështyjë atë. Kjo pra është mjaft ashpër dhe tejkalimi i kufijve në Fe (guluë), dhe Zoti i të gjithë krijimit na këshillon dhe na rikujton ne në librin e Tij dhe në Sunetin e Profetit të Tij, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, se ne nuk duhet tëi kalojmë kufijtë që janë vendosur në Fenë tonë. Ai tha në Kurëanin fisnik: “O ithtarë të Librit! Mos i kaloni kufijtë në fenë tuaj dhe mos thoni tjetër gjë për Allahun përveë se të vërtetën.”

Dhe i Dërguari i Allahut, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, e ka bërë të qartë këtë për ne se ka liri dhe kufi në ëështjen e një personi që han syfyr, aq sa ai tha: “Nëse ndonjëri prej jush dëgjon thirrjen për namaz dhe ena është në dorën e tij, atëherë le të mos e lëshojë ai atë derisa ai të plotësojë nevojën e tij prej saj.” është kundërshtim i Allahut dhe i të Dërguarit që një person të thotë se ai që dëgjon ezanin kur ai ka ushqim në gojën e tij, duhet ta pështyjë atë.

Kjo nuk është prej Sunetit. Përkundrazi, kjo është në kundërshtim me Sunetin dhe është në kundërshtim me urdhrin e qartë të të Dërguarit, sal-Allahu alejhi ue sel-lem.
Dhe unë jam pyetur shumë herë, kështu që nuk e injoroj nevojën për një pyetje të tillë, por përkundrazi, po jua kaloj juve në të, duke u thënë se ky hadith gjendet në disa prej librave më të famshëm të Sunetit. Prej tyre është Suneni i Ebu Davudit, dhe ai është libri i tretë nga të gjashtë librat e mirënjohur. I pari prej të cilëve është Sahihul-Bukharij, i dyti është Sahihul-Muslim, dhe i treti është Suneni i Ebu Davudit.
Ky hadith gjendet në të dhe po ashtu është transmetuar nga Ebu Abdullah el-Hakim në Mustedrekun e tij, dhe poashtu është transmetuar nga Imami, Imami i Sunetit Ahmed Ibn Hambel, rahimehullah, në librin e tij të mrekullueshëm i njohur si Musnedi i Imam Ahmedit.

Kështu që ky hadith nuk është hadith i huaj. Përkundrazi, ai është një hadith i mirënjohur dhe u transmetua nga Imamët e Sunetit në kohët e hershme, dhe me një zinxhir të saktë transmetimi.
Këtu unë them, që ta mbyll këtë bisedë, pasi mbase disa prej jush mund të kenë pyetje të cilave ne do tëu përgjigjemi nëse dëshiron Allahu, dhe unë po e mbyll me thënien e tij, sal-Allahu alejhi ue sel-lem: “Allahu do që të lejuarat e tij të punohen ashtu sië do që detyrat që i ka vendosur të kryhenë” dhe në një transmetim (tjetër), “Ashtu sië Ai urren që mosbindja ndaj Tij të kryhet.”

Aty janë dy transmetime: “Allahu do që të lejuarat e Tij të punohen ashtu sië do që detyrat që i ka vendosur të kryhen”, dhe transmetimi i dytë është: “Ashtu sië Ai urren që mosbindja ndaj Tij të kryhet.”
Prandaj muslimani nuk duhet të praktikojë devotshmëri të kotë dhe (për pasojë) të i largohet bindjes së Profetit, sal-Allahu alejhi ue sel-lem, në atë të cilën ai na inkurajoi dhe na i sqaroi. Dhe cfarë u tha është e mjaftueshme, dhe të gjitha falënderimet janë për Allahun, Zotin e të gjithë krijimit.

Mburoja

Postuar te Fikhu, Pyetje dhe përgjigje | Lini një koment

Hadithi “Të goditet dikush prej jush…”

Hadithi “Të goditet dikush prej jush…”

Nga Meakal bin Jesar (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!) transmetohet se i Dërguari i Allahut (Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Të goditet dikush prej jush me një shufër hekuri në kokë është më mirë për të sesa të prek një femër e cila është e ndaluar për të.[1]

Komentimi:

Shejh Albani (Allahu e mëshiroftë!) ka thënë: “Në këtë hadith përmendet qortim i rëndë në lidhje me atë person i cili prek një femër e cila është e ndaluar për të. Pra, ky hadith është argument i qartë i cili vërteton se nuk lejohet dhënia e dorës grave të huaja, pasi ky veprim pa dyshim që do të ishte prej “prekjes” në lidhje me të cilën ka ardhur ndalesa. Shumë prej muslimanëve sot nuk i kushtojnë rëndësi kësaj ndalese, madje do të ishte gjysma e së keqes sikur të paktën të mos e pëlqenin një veprim të tillë me zemrat e tyre, mirëpo tek shumë prej tyre as kjo nuk ndodh. Jo vetëm kaq, por ka edhe nga ata të cilët mbahen për dijetar dhe mendimtar të shquar musliman të cilët jo vetëm që nuk e dizaprovojnë dhënien e dorës grave të huaja, por e konsiderojnë të lejuar një veprim të tillë duke i përgënjeshtruar argumentet që e ndalojnë atë apo duke i komentuar sipas qejfit…”[2]

______________________

Fusnotat:

[1] E ka transmetuar Et Taberani në “El Kebir” vëll. XX, f. 213 me nr. 487. Shejh Albani (Allahu e mëshiroftë!) në lidhje me këtë hadith ka thënë: “Transmetuesit e Taberanit në këtë hadith janë të besueshëm (thikat).” “Es Sahihah” me nr. 226

[2] “Es Sahihah” vëll. I, f. 448

Përktheu: Edmond Ajdini/ ril-al.com

Postuar te Hadith, Të ndryshme | Lini një koment

{FOTO E BALLINËS} 5. Xhenazja-Ritet dhe Bidatet

Librat e Imam Albanit rahimehUllah të përkthyera në gjuhën shqipe

 5. Xhenazja-Ritet dhe BidatetXhenazja-Albani

Postuar te Foto të librave të përkthyera | Lini një koment

A është e vërtetë se flokët dhe rrobat e të Dërguarit salallahu alejhi ue selem egzistojnë edhe në kohën tonë?

A është e vërtetë se flokët dhe rrobat e të Dërguarit salallahu alejhi ue selem egzistojnë edhe në kohën tonë?

Shejh Albani, Allahu e mëshiroftë, ka thënë: ”Ne e dijmë se reliktet e tij (të të Dërguarit salallahu alejhi ue selem), të tillat si rrobat e tij, flokët dhe kështu me rradhë, kanë humbur dhe nuk është e lejuar për asnjërin që të vërteton se ndonjë prej tyre egziston me siguri.”

Burimi: ”Et-Tevesul”, fq.147.

Përktheu: Jetmir Jakupi

Postuar te Të ndryshme | Lini një koment

A do të më dënojë Allahu mua pse po falem?! (Për ata që bëjnë Bidate)

A do të më dënojë Allahu mua pse po falem?! (Për ata që bëjnë Bidate)

Imam Seid Ibn Musejibi , Allahu e mëshiroftë, një herë e ka parë një njeri duke falur më shumë se dy rekate pas lindjes së diellit, duke bërë shumë ruku dhe sexhde, dhe prandaj ai e ndaloi atë (që të veprojë kështu).
Njeriu tha: ”O Ebu Muhamed, a do të më dënojë Allahu mua pse po falem?” (Imam) Seidi tha: ”Jo, por Ai do të dënojë ty pse ke kundërshtuar Sunnetin.”

Shejh Albani, Allahu e mëshiroftë, duke komentuar fjalët e Imam Seid Ibn Musejibit, ka thënë: ”Kjo është njëra prej përgjigjeve shumë të mira të dhëna nga Seid Ibn Musejibi, Allahu e mëshiroftë.
Është një armë e fortë kundër heretikëve (bidatçive) të cilët rekomandojnë shumë lloje të ndryshme të bidateve (risive) në fe në emër të dhikrit dhe namazit (duke i emëruar si dhikër dhe namaz).
Pastaj ata kritikojnë Pasuesit e Sunnetit për shkak se i kritikojnë ata, dhe i akuzojne ata për censurim të dhikrit dhe namazit, kur në fakt (Ehli Sunneti) vetëmse janë duke kritikuar kundërshtimin e (tyre ndaj) Sunnetit në çështjet si dhikri dhe namazi.”

Burimi: ”Es-Sunnen El-Kubra”, 2/466, nga Imam Bejhekiu; ”El-Musannef”, nr.4755 nga Imam Abdurrezaku; ”Es-Sunnen”, 1/116 nga Imam Darimiu. Shejh Albani, e ka cilësuar si të saktë, në ”Irva El-Ghalil”, 2/236.

Përktheu: Jetmir Jakupi

 

Postuar te Hadith, Të ndryshme | Lini një koment

Shejh Albani (rahimehullah) flet per rekatet e nates ne ramazan dhe haxhi bedel

Shejh Albani (rahimehullah) flet per rekatet e nates ne ramazan dhe haxhi bedel

Postuar te Video | Lini një koment

Të falesh i vetëm pas safit

Të falesh i vetëm  pas safit

Pyetësi:  (Cili është) gjykimi rreth dikujt që falet i vetëm në saf?

Al-Albani: Nëse ai falet pas safit ( i shtyrë nga ndonjë nevojë) atëherë ai është i arsyetuar dhe nuk duhet ta përsëris namazin, por nëse ai falet nga pakujdesia në zbatimin e legjislacionit- e që është bashkimi i radhëve që gjenden para tij kur ka mundësi ta bëjë këtë- por nuk e bënë, atëherë në këtë rast namazi i tij nuk është i vlefshëm dhe duhet të përsëritet.

El-Huda  wen-Nur, 90.

http://shaikhalbaani.wordpress.com

 

Postuar te Fikhu, Pyetje dhe përgjigje | Lini një koment